Bogorodičin vitez Visentea Blaska Ibanjesa istorijski je roman koji nas vodi u srce osvajačkih pohoda španskih istraživača u Novom svetu, prateći život i avanture Alonsa de Ohede – viteza koji je svojim delima zaslužio nadimak iz naslova. Nastavljajući epski narativ započet u romanu U potrazi za Velikim Kanom, Ibanjes u ovom delu prikazuje drugi čin osvajanja Amerike, spajajući precizno istražene istorijske izvore i književnu imaginaciju. U Bogorodičinom vitezu, Visente Blasko Ibanjes ne nastupa samo kao romanopisac, već i kao pažljiv istoričar, brižljivo rekonstruišući događaje iz XVI veka. Kroz sukob stvarnog i zamišljenog, lične misije i imperijalnih ambicija, roman osvetljava složenost epohe otkrića i donosi priču o ljudima koji su, tragajući za bogatstvom i slavom, menjali lice sveta – i ostajali zauvek zarobljeni u njegovoj senci.
Akcija: Ako volite japansku književnostAko volite japansku književnost, svi naslovi Tanesi izdavaštva su na popustu d 25%. Akcija traje do kraja maja. Dostava je, na podrulju Srbije, besolatna za porudžbine preko 2.999 din.
990 rsd1.320 rsd
Bogorodičin vitez je istorijski roman objavljen 1929, iste godine kao i delo U potrazi za Velikim Kanom (Tanesi, 2023.) i predstavlja njegov nastavak. Ovo delo, na osnovu istorijskih događaja, pripoveda o životu istraživača i osvajača Južne Amerike, Alonsa de Ohede, čiji je nadimak i bio Bogorodičin vitez. U potrazi za Velikim Kanom je prvi roman iz projekta kojim je Ibanjes hteo da prikaže osvajanje Amerike. Trebao je da se sastoji od četiri romana u kojima je prvi prikazao Kolumbov poduhvat, drugi, Bogorodičin vitez, pohode Alonsa de Ohede, treći je trebao da se bavi Kortesovim osvajanjem Meksika, a četvrti Pisarovim osvajanjem Perua. Smrt ga je sprečila u ostvarivanju projekta i posthumno su objavljena samo prva dva.Visente Blasko Ibanjez, jedan od najvećih španskih pisaca svih vremena, pedantno je istražio istoriju događaja koji su se odigrali u prvoj polovini XVI veka, da bi napisao ovaj roman sa najvećom mogućom tačnošću i istinitošću. Sigurno je tačna konstatacija koja sugeriše da je u delu Bogorodičin vitez, autor više istoričar nego romanopisac, mada se njegov veliki poetski doprinos i te kako oseća. Za početak, on se odrekao tehnike paralelnog preplitanja vremena: prošlosti i sadašnjosti, koju je koristio u njegovim ranijim istorijskim romanima (Papa Mora, Tanesi 2022.). Sada, istorijske činjenice koje su preuzete iz pisanih dokumenata, koegzistiraju sa fikcijom iz koje izviru likovi Fernanda Kuevasa i Lusere, bračnog para s kojim smo se već sreli u romanu koji prethodi ovom, i kroz koje se uspostavlja kozistentnost između oba narativa. Zahvaljujući ovim imaginarnim likovima, pripovedač može da kombinuje opis stvarnosti sa više frontova. S jedne strane, istorijski sadržaji se obogaćuju kada se događaji tumače iz subjektivne perspektive Alonsa de Ohede, dok s druge strane, vizija tih istih događaja viđena očima Kuevasa i Lusere nudi sasvim drugačiji pristup koji ističe i naglašava različitost glavnih likova, čija je zajednička želja i misija da se domognu zlatnog bogatstva “Novog sveta”.
