„Sam o sebi“ Srđana Karanovića je najbliže autobiografskoj knjizi, ali i mnogo više od toga – ona teče kao film i u uzbudljivim i životnim kadrovima donosi intimnu istoriju piščeve porodice. Autor hronološki i detaljno ređa podatke iz svog porodičnog stabla, a protagonisti se pišu velikim slovom: Mama, Tata, Baka, Deda. Tada porodične slike postaju scene, a u dugom nizu zapravo pravi vizuelni i književni frejmovi. U zbiru oni postaju ilustracije čitavog dvadesetog veka. Mikro svet jedne familije, kroz veliki broj različito imenovanih država iste teritorije (od Kraljevine Srbije do „samo“ Srbije), pretače se montažom dva paralelna toka zbivanja i misli u svojevrsnu memoarsku Jugo-kinoteku. I simbolički i doslovno. Od mnogih čitaocima već znanih junaka, najvažniji je među njima onaj najmanje poznat širokoj javnosti: Karanovićev otac Milenko (Miša), koji je osnivač i prvi direktor Jugoslovenske kinoteke, ali i prvi sinovljev vodič kroz svet filma. Doduše, ni deda Mihailo Đorđević, znani književni prevodilac, nema mnogo manju važnost. Ovi iskreni i lični zapisi o sopstvenom detinjstvu, odrastanju i školovanju u Beogradu, mogli bi u podnaslovu imati i – kako sam zavoleo film. A deo o studiranju režije u Pragu pun je uzbudljivih i strukovno važnih slika sa prijateljima i kolegama iz čuvene „češke škole“ tj. Akademije umetnosti – FAMU: Rajkom Grlićem, Goranom Markovićem, Lordanom Zafranovićem, Goranom Paskaljevićem i drugima.Karanovićeva filmska karijera u ovoj knjizi piščeva je scenografija sećanja, promišljanja i putovanja kroz život do njegove 25 godine, pa ćete ovde zapravo pročitati kako su nastajale ideje za kultne serije i filmove poput „Grlom u jagode”, „Petrijin venac”, „Miris poljskog cveća”, „Nešto između”, „Besa”. U ovoj knjizi se nalazi veći broj crno-belih fotografija iz privatne arhive autora.
